Nunha vizosa xornada de debate, Xosé Manuel Beiras censurou a perda de interlocución do BNG e pediu máis pluralismo.
As ideas e a palabra, como rezaba un dos lemas da Rolda da Rebeldía celebrada esta fin de semana, tiveron todo o protagonismo nunha vizosa xornada de debate da que se puideron tirar moitas conclusións. As preguntas iniciais sobre a inoperancia do actual modelo de partidos ou sobre os necesarios mecanismos que deberiamos emprender para afondar na creación de masas críticas, deron paso a un intenso coloquio que repasou todos os males da esquerda e do nacionalismo galego, nomeadamente o seu “sectarismo” ou o seu controvertido “pluralismo”.
A esquerda, en crise
Unha das mesas máis agardadas foi a xeira partillada, que contaba coas intervencións introdutorias de Xosé Manuel Beiras (do organizador do evento, Encontro Irmandiño), Carlos Morais, Mariano Abalo ou Carlos Aymerich. Este último non compareceu por mor dun problema de gorxa e foi substituído por Xoán Carlos Bascuas (en representación de MáisBNG). Malia que todas e cada unha das xeiras contou co aforo completo, a expectación por este último debate fíxose sentir pola presenza de medios de comunicación e polo considerábel número de persoas que atendían, de pé, ás locucións duns e doutros.
Xosé Manuel Beiras censurou a “perda de interlocución” do BNG “con todo o tecido cívico de Galiza” e avogou por “restaurar o pluralismo” no seo da organización. Porén, máis alá do momento actual que atravesa o Bloque e polo que se interesaron, ao comezo, os xornalistas, Beiras apostou por profundar na reflexión sobre o nacionalismo para o que diagnosticou un coñecido tratamento: “recuperar as esencias e traballar de abaixo a arriba para volver ser hexemónicos”: “os partidos de esquerda perderon os seus referentes sociais e están en crise”, advertiu.
Pola súa parte, Xoán Bascuas, subliñou que “o BNG segue sendo unha ferramenta útil”, se ben emendou que “non a única” e apelou á existencia de “múltiples canles para a expresión e a participación política cidadá”. Asumiu erros na Xunta, mais defendeu que o bipartito abriu a porta a “esperanzas e mudanzas” e confiou no rexurdimento dun Bloque forte. Nesa liña argumentou que a democracia require “unha permanente reflexión e ampliación” e recomendou unha “separación” entre os movementos sociais e os partidos políticos”, se ben apuntou á necesaria “interrelación” de ambos axentes sociais.
Sumar, non restar
As achegas que durante toda a xornada fixeron os diferentes poñentes versaron sobre a necesidade de buscar novos vieiros para a esquerda nacionalista, sobre as vías de fortalecemento e interactividade entre movementos sociais e partidarios e mesmo sobre a idoneidade de crear un novo actor político que superase os endémicos problemas que puidera presentar o actual Bloque Nacionalista Galego. Así, relatores como Xavier Ron subliñou que “fronte á explotación capitalista, precisamos sumar, non restar”: “cómpre que nos transformemos tamén nós mesmos”, dixo, “para eliminar os vicios que nos obstaculizan”.
Ao respecto destes vicios, Xoán Hermida (da ONG Amarante), subliñou que o principal problema do nacionalismo é “o sectarismo”, que cualificou como “a infantil enfermidade da esquerda galega” e avogou por “un proxecto radical no político pero non no ideolóxico”. Máis alá de moitas e moi interesantes intervencións, unha das conclusións presentouna Manuel Casal Lodeiro: “o reloxo corre contra nós”, dixo defendendo a recuperación da soberanía por parte do pobo. Esta actitude foi reclamada por boa parte dos participantes: “promovermos unha cultura da participación en que nos escoitemos e en que non defendamos o noso polo feito de o ser”, concluíu Goretti Sanmartín, “senón por representar unha cuestión xusta e eticamente irreprochábel”.
Quita o de galega oh, Anda que ti moi aberto non fuches nom sim?
Pois o Xoán Hermida ten razón. A esquerda galega ademáis de non ter claro o que quere, anda co mesmo conto de sempre.
O Hermida pode decilo por propia experiencia, de militar nun partido de ultraesquerda teórica e de adscripción estatal, a pasar acto seguido a secretario de Anxo Guerreiro, e a venderse a quen queira mercalo agora como "gurú" do nacionalismo de esquerdas. El xa pasou por todo tipo de infantilismos, por eso fai gracia que a súa frase resuma esta interesante xornada.
O Hermida que se deixe de dar leccións sempre militou em organizaçons espanholas,constitucionalistas e ráncias como Izquierda Unida(EU) co grande patriota galegoe colaborador em espanhol da voz Anxo Guerreiro.Antes militara no PCPE,cousa que oculta, nom está qualificado para dar-lhe conselhos ao nacionalismo, seria como preguntar-lhe ao ZP
Bom, mas isso não quer dizer que a maturidade esteja na direita.
A esquerda tem muitas mais doenças, por desgraça.
Estamos a ver esse «debatinho de alto nível» entre vários clubes de amigos, num hotel em Compostela, bem ao quente. São incapazes de levá-lo à rua, de fazer participar à gente. Melhor ao quente e com formulário de inscrição.
Também não sei que cona se critica do centralismo espanholista, quando as «vanguardas do povo» são incapazes de mover o cú da capital.
Pois isso, fazer «turismo» pela Galiza, convinha-lhes muito, porque a maioria não têm nem puta ideia da realidade do país que querem salvar. Será por isso que se sintem mais confortáveis falando da esquerda latinoamericana.
E para terminar, estes nossos heróis estão a falar de coisas genéricas, de pormenores teóricos que á mais de cem anos que foram formulados e a fase do capitalismo na que estamos deixou como inquestionáveis. Por isso falam deles, por terem algo para concordar, algo de verdade nas mãos. Teoremas gerais já superados. Definitinvamente esta esquerda é anacrônica, vai com 50 ou 100 anos de atrasso, segundo a facção.
São incapazes de falar de coisas concretas: a Galiza são províncias ou comarcas? concelhos ou parróquias? Que rede de infraestruturas queremos? Como deve ser a nossa sanidade? Como o sistema educativo? Que cona fazemos com a língua? Plano Eólico? Pesca? Agricultura?....não senhores, vocês só masturbação mental.
Esta Rolda de Rebeldía, é merecente de todo o noso respecto, pola súa valentía, polo seu compromiso para facer reflexións tan necesarias na actualidade, e tal e como vai a política neste noso mundo.
Cando os partidos da esquerda están en crise(é verdade), e perderon os seus referentes sociais, habería que afondar moito e dabondo, para recuperalos.
A esquerda, é totalmente precisa para unha democracia auténtica.
Os movementos da esquerda e nacionalistas son un reto para non esquecer.
Noraboa a todas e todos que facedes reflexións ao pe desta Rolda de Rebeldía.
#8 Nambuangongo, coido que és duro de mais e que tes preconceitos sobre a Rolda que não se correspondem com a realidade.
Havia "formulários de inscrição" mas era anedótico, unicamente por saber mais ou menos quanta gente acudiria. Na prática, entrava qualquera que quigera assistir, e sem pagar se não queria. Por outra banda, para mim si que foi um intento de "levar o debate à rua", ainda que não em sentido literal, felizmente! mas si no sentido de debater com setores não partidários, que já é moito.
"Vanguardas do povo"? Ali o único que tinha esse conceito, sinceramente, era o Carlos Morais. E não pegava moi bem com o resto...
"Fazer turismo"... moitos dos que ali estavam(os) temos bem pateada Galiza (e mais que a patearemos). Eu não tenho qualquer problema em fazer a seguinte jornada no Courel, comfio em que se isso acontece acudas e vejas com os teus olhos (pago-che um vinho, ho).
Certo que moitas das questões tratadas são genéricas e teóricas... mas passa que nas mais concretas que ti mencionas já estamos de acordo: Galiza são comarcas e parróquias, e não províncias e concelhos; queremos uma sanidade pública; o ensino público, gratuiíto, laico e popular; etc, etc. Infelizmente é mais complicado pôr-se de acordo em cousas mais "etéreas", pero assim nos vai...
Algo mais detalhado em:
http://outraesquerda.blogspot....
Do pensamento á acción (simultánea pero non ubícua: http://www.vieiros.com/nova/78...
Nunca unha coincidencia temporal dixo tanto duns e doutros...
Sr_J,
Imos por partes. Eu considero a Rolda muito positiva e necessária, e bem seguro que lá se está a falar de coisas interessantísimas. Amais é um foro de debate de pessoas de diferentes organizações e diferentes opiniões que são capazes de se sentarem a falar construtivamente. Os meus parabens, e os meus melhores desejos.
Mas dá igual que a RdR seja em Compostela ou em Folgoso do Courel, é um ato único e fechado, por muito aberto que seja. Fisicamente está vetado à maioria dos galegos. A isso me referia com as inscrições. Não é um processo amplo no tempo e no espaço, com atos em diferentes lugares que o achegam às pessoas e permitem uma maior difussão e participação. Não é um debate permanente. É um ato pontual e efémero.
Há uma clara separação entre as pessoas «a pé» e estes grupos. E a principal causa é que todas estas organizações aguardam que a gente vaia a eles, mas eles não vão à gente. A isso me refiro. E quando pelo problema que for há organizado um associacionismo cívico e plural involucrado na sua resolução, e portanto muito receitivo para as questões políticas e ideológicas, um caldo de cultivo importantíssimo para a toma de consciência, ideologização e ação da sociedade, toda esta gente que hoje acude à RdR anda desaparecida. Não existe além do teórico. Como também não existe a pedagogia social, a difussão inteligente das ideias. Muitos dos assistentes são «apestados» para a maioria do povo por puro desconhecimento. Outros simplesmente não existem.
Também manda caralho que se esteja a discutir dos modelos organizativos e das formas democracia e participação interna quando se está a fazer exactamento tudo o contrário. Já sei que esta é uma simples juntança e que cada organização tem logo seu trabalho, mas seria muito interessante visualizar na sociedade a totalidade do conjunto lá reunidos, os matizes, as ideias comuns,...
O repto da esquerda neste momento é agir alem do marco político estabelecido, que é uma prisão que ata as mãos e involucrar à sociedade num contexto muito desfavorável. Sinceramente, acho que a RdR está mais perto da Vida de Brian que de cobrir estas necessidades.
Por qué será que é a segunda vez que lle escoito dicir algo moi sensato á mesma persoa e seica ninguén máis acredita nela...?
Goretti Sanmartín fala con moito siso:
1. Instalarmos na lingua propia.
2. Promovermos a cultura da participación á procura da Xustiza.
Carallo co programa !!! Clariño e Radical !!!
Mentres outros ainda andan a descobrir a Lenin...?
http://www.marx2mao.com/M2M%28...
Moscú, 30 de junio de 1920.
Querido camarada Lenin:
Gracias a su amabilidad, los miembros de la delegación holandesa al II Congreso de la Internacional Comunista hemos tenido la posibilidad de leer su libro La enfermedad infantil del "izquierdismo" en el comunismo antes de que apareciera traducido a los idiomas de Europa occidental. En este libro subraya Ud. varias veces su desaprobación del papel que han desempeñado algunos miembros del Partido Comunista Holandés en la politica internacional.
Debemos protestar, sin embargo, contra el hecho de que atribuya Ud. al Partido Comunista la responsabilidad por los actos de esos miembros. Esto es inexacto en extremo. Más aún, es injusto, pues esos miembros del Partido Comunista Holandés participan muy poco o no participan en absoluto en la labor cotidiana del Partido; intentan también directa o indirectamente, aplicar en el Partido Comunista las consignas oposicionistas contra las que el Partido Comunista Holandés y todos sus órganos han librado y libran hasta el día de hoy la lucha más enérgica.
Con un saludo fraternal,
(en nombre de la delegación holandesa)
D. I. WIJNKOOP
Quenes serían hoxe estes "oposicionistas" no nacionalismo galego ?
#12, dis que "é um ato único e fechado, por muito aberto que seja. Fisicamente está vetado à maioria dos galegos. A isso me referia com as inscrições. Não é um processo amplo no tempo e no espaço, com atos em diferentes lugares que o achegam às pessoas e permitem uma maior difussão e participação. Não é um debate permanente. É um ato pontual e efémero."
Pois si, tem as suas limitações espaço-temporais. Mas, por uma banda, a RdR é só uma parte do vieiro aprovado polo EI e vai ter continuidade. Os contatos, o debate, não vai ficar aqui. E por outra, várias intervenções na RdR mostrárom preocupação por como superar essas limitações e fazer atos que não estejam "vedados à maioria dos galegos". Falou-se de cousas como os horários das reuniões políticas, que impossibilitam sistematicamente que algumas persoas participam; falou-se de aproveitar meios como este no que nos expressamos para canalizar e facilitar a participação da gente de forma assíncrona, como dizia Casal Lodeiro. Enfim, o que che quero dizer é que hai consciência do problema.
Sobre o de ir à gente... creo que é moito supor pola tua parte isso de que quando hai "um caldo de cultivo importantíssimo para a toma de consciência (...) toda esta gente que hoje acude à RdR anda desaparecida". Home, Beiras p.ex. leva 40 anos estando em moitíssimos tinglados, e como el outros que não são tão reconhecíveis... mas olha que ali seriamos como moito 200 persoas e GZ é grande de mais para estarmos em todas!
E si, fai falta pedagogia social. Certo. Mas não creo que sejam os principais responsáveis os que ontem fôrom à RdR. Cada um fai o que pode, não pidamos impossíveis.
#13, Erasmo: só dizer-che que a intervenção de Goretti foi provavelmente a mais aplaudida da rolda, se estiveches ali já te decatarias.
Sr_J, eu não critico por criticar, senão porque desejo com todas as minhas forças (e preciso) que a coisa vaia bem. Também sou consciênte das terríveis dificultades e limitações.
Mas não sempre se estão a gastar as energias (limitadas) na direção certa.
Celebro que seja só um ato dentro dum processo, porque isso exactamente era o que queria ouvir: UM PROCESSO.
Conconcordo também na valia dos assistentes (e peço perdão pela minha ausência) os quais já há que agradecer os simples fato de se movimentarem, mas como pessoas inteligentes que são, oxalá não fiquem na dinâmica (ou estática) do galeguismo maioritário atual: seres encantados de conhecer-se a sim mesmos a viver na auto-lovuança e retro-alimentação.
E concordo muito com a tua citação do Beiras, pessoa com a que discordo em muitas coisas, mas tenho num pedestal exactamente por isto que andamos a comentar: levar ao povo as ideias de uma ultra-minoria social definida como «la eta gallega» contra vento e maré, e todo tipo de dificuldades até a normalidade e a aceptação dessas ideias «proibidas», passando da nada a uma inquestionável massa crítica social.
Os potenciais apoios são muitos mais dessas 200 pessoas. Mas ainda não destes na forma de chegar a elas. Essa é a direção de trabalho que não podeis nunca deixar de lado, porque não é o fim do trabalho, é o MEIO para chegar ao fim.
Não pode ser estarmos quatro gatos rompendo os cornos a uns costes energéticos insostíveis. Há que involucrar, distribuir esse esforço.
Saúde e Terra.
O nacionalismo de esquerdas é o nacionalismo que gosta a españa.Acredito que nom há soluçom por aí, nom passaram do 10%,preocuparem-se do devenir do mundo e moito bonito e queda moi bem. Até unha esquerda coma +bng parece-lhes esaxerado- fai falta um nacionalismo poular-liberal que procure o poder e atender as necessidades da gente, devolverem a soberanía ao povo.O caminho é evidente. Nunca triunfa a esquerda senóm há antés soberanía e liberalismo.
Polo menos esta convocatoria é algo, o oficialismo do BNG só fai comunicados e pactos alleos á militancia (restrinxida, nunca aumentada) ou simpatizantes. Reuníronse nun hotel, home, pois querías que se reuniran na rúa, que chove? Ou queres queimar ao persoal con cincuenta manifestacións non se sabe (neste caso) por qué? Para falar hai que sentarse e escoitar, mellor que de pé.
A RdR é unha iniciativa positiva, a pesares de Hermidas, Morais e outras inevitabeis herbas aromáticas da esquerda teórica.
É algo, un inicio, fronte á inacción e parálise da "nomenklatura" da UPG e compañía, atentos a "grandes asuntos de país" e aos seus soldiños de liberados, e ausentes de calquera anovación estratéxica e teórica, e por suposto, de calquera ampliación de bases que os mova da cativa poltrona.
Concordo totalmente com Nambuangongo. Deixémo-nos de perrachadas e miremos ao nosso pais para o liberar do jugo estrangeiro. Hóstia !
Se nom se conecta com a gente há que mudar de formas (nom de objectivos) para poder conectar e nomeadamante há que ter um pouquinho mais de qualidade pessoal. Nom valem líderes que predicam o paradiso mundial e fazem um inferno no seu entorno mais próximo. Necessitamos Patriotas de qualidade pessoal.
Castelao E Bóveda levavam muita gente detrás porque sabiam tocar a fibra sensível de um povo. A pedagogia social é necessária mas nom deve tencionar mais que somar apoios incondicionais à causa justa da liberdade da Galiza. Nunca se conseguirá que umha percentagem maioritária de galegos leiam o Sempre em Galiza ou tratados de materialismo histórico. E nom faz falta mirando o acontecido noutros processos de librtaçom. Sendo profundamente contra o terrorismo capitalista creio que o eseurdismo galego arrasta uns preconceitos que o constrinhem em um mundo teórico fora da realidade galega. E faz falta dar a batalha política que também nom se dá. O debate do nacionalismo contra o imperialismo espanhol é cobarde e entra nas coordenadas marcadas por eles. Tem-se "medo" a dizer as cousas às claras. Que somos um pais ocupado e ponto. E deixar-se de palhas mentais.
Além da Ronda de Rebeldia, houve o mesmo dia o Encontro Nacional do MGS. Para quem estiver interessado, deixo aqui a referência que eu posso fazer.
http://aconjuradosnescios.blog...
Saúde e reflexão.
Seica os UPEGAITEIROS non comentan esta noticia...
O silenzo da UPG é noxento :P
Nom pudem assistir por cousas pessoais. Mas acho que nom estivo mal. Só umha cousa, nom acredito em que o ponto de uniom seja o anti-upegaismo. Temos de ter muitas mais cousas em comum que isso. Em definitiva existem diferentes vissóns e papeis na sociedade galega. Veremos se sae algo de todo isto.
@15 Alégrame saber que Goretti foi das máis aplaudidas... eu dende que a coñecín fai xa un par de anos en Pontevedra penso que ten moito que dicir e que pensa as cousas "antes de botar a lingua a pacer"...
Aínda que neste foro, como sempre, seica chega con "matar ao mensaxeiro" sen entrar a analizar o contido da proposta de Goretti.
Saúde...
Grazas, Sr-J pola referencia. Mágoa que o sintagma clave na miña proposta ("Democracia Directa") non tivese moito eco. Imaxino que por unha banda súfrese certo "cultural lag" dentro dunha xeración de líderes de esquerda (a xente nova coa que estiven a falar percibía moito mellor as posibilidades da proposta de Democracia Directa Dixital ou Electrónica), e por outro pois tamén hai que non quere perder o seu posto como intermediario político, polo poder que leva implícito. Richard Emerson seica xa falaba hai bastantes anos que de a especialización de funcións nun sistema social acaba levando a relacións de poder/dependencia. E mentres a nosa soberanía como cidadáns dependa de calquera intermediario político, sempre terán poder sobre nós.
#25 casdeiro, gostei da tua proposta, toca um tema moi importante e pertinente. Se não atopou melhor acolhida pode ser em parte polo que mencionas, e em parte também por ter sido formulada de uma forma moi avançada e como um radical "toma-lo ou deixa-lo". É uma proposta à que se lhe podem buscar eivas, como a todas, e como o que dizias era um pouco "tiremo-nos de cabeça à piscina" sem mirar se tem auga, é lógico que a gente ponha reparos. Mas de todas formas, graças a ela falou-se abertamente de democracia direta, o que já é moito pois está claro que é um ideal cara o que compre avançar.
:-D Debía ser radical e brusco á forza. Como explicar o Sistema D3 (Democracia+Directa+Dixital) en apenas 10' ?! Non sei se tes lido aquela achega que fixera aí atrás a unha das edicións do Congreso da Cibersociedade... http://www.cibersociedad.net/c... Quen estea interesado/a no tema pode tomalo como punto de introdución á cuestión. Desde logo ten moitas pegas pero penso que son resolubles... e sobre todo que é unha estratexia contra a que o Sistema ten pouca defensa posible. E se o unimos so da Kommunicationsguerilla que comentaba, pois moito menos...
Eu o que procurei foi diante de todo, aceptar o convite que se me fixo desde a organización: pasar a teoría á práctica, propoñer accións. Aínda que as achegas da xornada toda foron bastante interesantes en xeral, achei en falta propostas concretas. E se nos quedamos parados, vannos varrer, por moita teoría que teñamos nas nosas cacholas esquerdeiras :-D
Faría falla un chejov galego (Ferrín, a eterna promesa, agora esta moi ocupado)que retratara estes remedos de "marxistas legales" rusos que apaixonadamente defendían as revolucionarias teorías de un tal Karl nos salóns das duquesas de Petrogrado.